Το παιδικό μάτι

Η όραση είναι ίσως η σημαντικότερη από τις αισθήσεις μας. Και η καλή όραση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την παιδική ηλικία. Οι δε γονείς που έχουν την ευθύνη των παιδιών τους θα πρέπει στον ελάχιστο προβληματισμό ν' απευθύνονται στον ειδικό και να μην ακούνε τυχαίες και άσχετες συμβουλές.
 
Τα πιο σοβαρά προβλήματα που μπορεί να παρουσιάζει η όραση των παιδιών είναι:
 

  • O στραβισμός
  • H αμβλυωπία


Ο προληπτικός έλεγχος της όρασης των παιδιών είναι κάτι παραπάνω από επιτακτικός. Η οφθαλμολογική εξέταση των παιδιών από την ηλικία των 4 ετών και μετά δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία. Αλλά αν υποψιαζόμαστε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα όρασης μπορεί να γίνει εξέταση και πριν από αυτή τη ηλικία. 
Τα συμπτώματα στα οποία πρέπει να επικεντρώσουμε τη προσοχή μας για να διαπιστώσουμε αν το παιδί χρειάζεται οφθαλμολογικό έλεγχο είναι τα εξής:

Όταν ένα παιδί δεν βλέπει, παραιτείται, δεν κάνει προσπάθεια και έτσι δεν έχει έντονα συμπτώματα. Αυτό το παρατηρούν εύκολα οι γονείς.
Μπορεί όμως το παιδί να βλέπει και παρ' όλα αυτά να παρουσιάζει συμπτώματα όπως κούραση με πονοκέφαλο, ιδίως το απόγευμα μετά από μία κουραστική ημέρα, ζάλη, πεπτικά συμπτώματα (τάση για εμετό) εύκολη κόπωση και απροθυμία για διάβασμα, ερεθισμένα κόκκινα μάτια ή δακρυσμένα. Όλα αυτά τα συμπτώματα μπορεί να σημαίνουν ότι το παιδί έχει μικρή διαθλαστική ανωμαλία την οποία προσπαθεί συνεχώς να διορθώσει.
Επίσης χρειάζεται έλεγχος όταν οι γονείς παρατηρούν ότι το παιδί δεν βλέπει τα μακρινά αντικείμενα, όταν μισοκλείνει τα βλέφαρα, όταν κάνει κλίση της κεφαλής, όταν γουρλώνει τα μάτια, όταν πάει κοντά στα αντικείμενα. 

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Στην ηλιόλουστη χώρα που ζούμε, παιδιά με ιδιαίτερη ευαισθησία στο ήλιο, δηλαδή μάτια κόκκινα, δακρυσμένα κ.λ.π., μπορούν, αν φοράνε γυαλιά ηλίου με απορροφητικούς φακούς, να αποφύγουν τα συμπτώματα αυτά. Δεν έχει τόση σημασία το χρώμα του φακού, αλλά μόνο η απορροφητικότητα και η οπτική επεξεργασία του. Μπορεί επίσης να ενσωματωθεί στον έγχρωμο φακό και διόρθωση για διαθλαστική ανωμαλία.




Στραβισμός

Λέμε ότι το παιδί στραβίζει όταν το ένα μάτι κοιτάζει κατ' ευθείαν εμπρός και το άλλο προς τα έξω ή προς τα μέσα ή πάνω ή κάτω. 

Όταν οι γονείς αντιληφθούν ότι τα μάτια του παιδιού τους δεν κοιτάζουν και τα δύο ευθεία εμπρός, πρέπει να πάνε το παιδί τους για εξέταση, γιατί από την ηλικία περίπου των 6 μηνών μπορεί να γίνει διάγνωση αν το παιδί έχει στραβισμό και ν' αρχίσει η θεραπεία. 

Για τη θεραπεία του στραβισμού:
Ελέγχουμε αν το παιδί χρειάζεται γυαλιά, γιατί μπορεί να συνυπάρχει και διαθλαστική ανωμαλία, δηλαδή το παιδί να έχει μυωπία (όταν δεν βλέπει μακριά), υπερμετρωπία (όταν δεν βλέπει ούτε μακριά ούτε κοντά ή βλέπει, αλλά έχει συμπτώματα όπως κούραση, ζάλη κ.λ.π) ή αστιγματισμό. 
Αν τα μάτια έχουν διαφορετική όραση προβαίνουμε στο κλείσιμο του ματιού. Βέβαια το μικρό παιδί δεν θέλει ούτε γυαλιά να φορέσει ούτε το μάτι του να κλείσει. Όμως γι' αυτό πρέπει να πεισθούν πρώτα οι ίδιοι οι γονείς, ότι για να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, θα πρέπει το παιδί τους και τα γυαλιά του να φοράει και το μάτι του να κλείνει όταν αυτό χρειάζεται και ότι αυτό είναι τόσο αναγκαίο, όσο αναγκαίο είναι να τρώει, να πλένεται, να ντύνεται κ.λ.π. το κλείσιμο του ματιού με την καλύτερη όραση, γίνεται για ν' αποκτήσει όραση το μάτι που βλέπει χειρότερα. Η δυσκολία με το κλείσιμο του ματιού υπάρχει στο αρχικό στάδιο. Όταν το μάτι αρχίζει να βλέπει σιγά - σιγά, το παιδί παύει να αντιδρά. Το μάτι το κρατάμε κλειστό, όσο αυξάνει η όραση του άλλου ματιού και μέχρι να σταθεροποιηθεί το αποτέλεσμα που πετύχαμε. 

Τελευταίο για τη θεραπεία του στραβισμού είναι η εγχείρηση. Το πότε θα γίνει η εγχείρηση εξαρτάται από κάθε περίπτωση.




Αμβλυωπία

Αμβλυωπία (τεμπέλικο μάτι) έχουμε όταν το ένα μάτι βλέπει λιγότερο από το άλλο. Οι αιτίες της αμβλυωπίας είναι ο στραβισμός, η ανισομετρωπία και η ανοψία. 

Το πιο σημαντικό με την αμβλυωπία είναι ότι το παιδί πρέπει να εξετασθεί πριν από τα εφτά του χρόνια ώστε να γίνει το κλείσιμο του καλού ματιού για να μάθει να βλέπει το τεμπέλικο μάτι. Το κλείσιμο, όπως αναφέραμε και στον στραβισμό, συνεχίζεται όσο αυξάνει η όραση του αμβλυωπικού ματιού και το παιδί συνεχίζει να εξετάζεται στον οφθαλμίατρο μέχρι τα 12-13 του χρόνια, για το ενδεχόμενο να μειωθεί η όραση του και να χρειαστεί ξανά κλείσιμο του ματιού. 

Όπως γίνεται αντιληπτό, ο προληπτικός έλεγχος της όρασης των παιδιών είναι κάτι παραπάνω από επιτακτικός, διότι το παιδί μπορεί να πάσχει από αμβλυωπία χωρίς να το γνωρίζουμε και μόνο ύστερα από ένα τυχαίο γεγονός (π.χ μόλυνση του καλού ματιού) να διαπιστωθεί ότι το άλλο μάτι δεν βλέπει καλά. Αν όμως αυτό το τυχαίο γεγονός συμβεί και αυτή η διαπίστωση γίνει, μετά από το 7ο - 8ο έτος της ηλικίας του, τότε είναι αρκετά αργά για θεραπευτική διόρθωση.
 



Ανισομετρωπία - Ανοψίαου

Ανισομετρωπία έχουμε όταν τα μάτια μεταξύ τους έχουν διαφορά πάνω από 2 βαθμούς. Τα παιδιά έχουν μεγάλη ικανότητα προσαρμογής και μπορούν να ανεχθούν καλά τη διόρθωση μεγάλου βαθμού ανισομετρωπίας (και πάνω από δύο βαθμούς), γι' αυτό έχει σημασία η διόρθωση αυτής στην παιδική ηλικία. Γιατί αν δεν γίνει νωρίς διόρθωση της μεγάλης ανισομετρωπίας το ένα μάτι μαθαίνει να βλέπει και το άλλο τεμπελιάζει. Πολύ περισσότερο αυτό συμβαίνει στην υπερμετρωπία. Τότε δεν χρησιμοποιείται το μάτι ούτε για κοντά ούτε για μακριά, ακόμη δε περισσότερο όταν συνυπάρχει και υψηλός αστιγματισμός. 

Στην ανοψία η όραση εμποδίζεται από παθολογικές καταστάσεις στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού π.χ. από συγγενή καταρράκτη, θόλωμα τ κερατοειδούς κ.α.


Το καλάθι σας είναι άδειο